Notowany.pl

Kliknij, aby powiększyć

Najważniejsze informacje napłynęły do nas dziś z amerykańskiego rynku pracy i wprawiły one inwestorów w niemałe zdziwienie. Wszyscy ucieszyli się, że stopa bezrobocia spadła do 9,7%, zamiast spodziewanych 10%, ale jednocześnie zatrudnienie również spadło – o 20 000 miejsc pracy (oczekiwano wzrostu o 5 000). Gdzie zatem zniknęli bezrobotni? Wyjechali za chlebem do Meksyku?

Odpowiedź jest dość prozaiczna-sprzeczne dane wynikają z dwóch oddzielnie prowadzonych badań oraz coraz większej liczby Amerykanów, którzy zniechęceni przestali szukać pracy (aż 1,1 mln ludzi w styczniu). Stąd ich zaskakująca niezgodność, lecz przy okazji rosną wątpliwości co do metodologii i wiarygodności statystyk, którymi codziennie nas zasypują Amerykanie. Przy okazji ciekawostka - średnia stawka brutto za godzinę pracy w USA w grudniu wyniosła 18,89 USD (ponad 56 zł).

Informacje z USA trudno rynkowi jednoznacznie zinterpretować, czy skłonią one Bank Rezerwy Federalnej do szybszych podwyżek stóp procentowych, czy też Ben Bernanke zachowa wstrzemięźliwość. Na razie przeważył strach i obserwujemy dalszą część wczorajszego spektaklu: dolar rośnie w siłę, tanieją surowce (wraz z nimi teoretycznie bezpieczna przystań – złoto) i akcje, a te na takich rynkach wschodzących jak w Warszawie zaskakująco gwałtownie.

O ile spadki nie są niczym dziwnym i wyjście dołem ze zwyżkującego klina zwiastowało takie zachowanie GPW, o tyle skala wyprzedaży budzi mieszane uczucia. Jeszcze w środę widzieliśmy WIG20 w okolicach 2400 punktów, a dziś zamykamy się na zaledwie 2195,65 pkt. Wydaje się, że ktoś z dużych graczy z rynku futures nieco „pomaga” indeksowi szybciej lecieć na południe i podobnie zachowują się dziś inwestorzy na raczej peryferyjnych rynkach w Stambule i Talinnie.

Najsłabsze spółki z WIG20, czyli PKOBP – 6% oraz KGHM – 6% wyraźnie pokazują, że kontraktowy miś jest mocno zdeterminowany i naprawdę ciężko zgadywać co wydarzy się w poniedziałek. Teoretycznie powinniśmy znaleźć wsparcie w okolicy 2200 punktów, ale w tej chwili jest to raczej wróżenie z fusów tym bardziej, że nie znamy jeszcze zakończenia sesji w Nowym Jorku, ani poniedziałkowych nastrojów w Azji.

Osobiście uważam, że następuje dyskontowanie procesu odsysania kapitału spekulacyjnego z rynków, który w dużej mierze napędził zwyżkę do nienaturalnych rozmiarów i prowadził do takich anomalii jak dynamicznie rosnąca cena miedzi przy magazynach pełnych zapasów. Trudno powiedzieć czym zakończy się forsowana przez prezydenta Obamę próba zmian w systemie finansowym i czy banki potulnie pogodzą się z zabraniem im zabawek, ale na pewno są one teraz mniej skłonne do kontynuacji wyciągania akcji i surowców na coraz wyższe poziomy.

Paradoksalnie obecna sytuacja jest bardzo wygodna dla Amerykanów. Posiadają morze dolarów i wraz ze wzrostem kursu „zielonego”, po głębszych spadkach cen na giełdach i rynkach surowcowych mogą łatwo „obkupić” się w tanie, zagraniczne aktywa (akcje, surowce itd.). Czyż to nie byłby doskonały, szatański plan pozwalający Amerykanom znowu stać się zwycięzcami kryzysu?

Z tego powodu sądzę, że kluczowe miejsca dla WIG20 znajdują się nieco powyżej 2000 pkt i tam co odważniejsi będą chętniej kupowali akcje i bronili wsparć, ale pierwszeństwo dałbym rynkowi walutowemu i zachowaniu zagranicznych giełd, które wskażą nam dalszy kierunek. Powtórzę, że logiczne byłoby jakieś zatrzymanie spadków i próba odbicia się od 2200 pkt. w poniedziałek, lecz kiedy w grę wchodzą emocje, rozsądek znika. Dla porządku kolejne wsparcie stanowi średnia 200 SMA na 2153 pkt, a pierwszym oporem jest połowa dzisiejszej świecy, czyli mniej więcej 2230 pkt.

Treści przedstawione w artykule są prywatnymi opiniami autora i nie stanowią rekomendacji inwestycyjnych w rozumieniu Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 października 2005 roku w sprawie informacji stanowiących rekomendacje dotyczące instrumentów finansowych ich emitentów lub wystawców (Dz. U. z 2005 roku, Nr 206, poz. 1715). Autor nie ponosi odpowiedzialności za decyzje inwestycyjne podjęte na podstawie niniejszego artykułu, ani za szkody poniesione w wyniku decyzji inwestycyjnych podjętych na podstawie niniejszego artykułu.