Notowany.pl

Kliknij, aby powiększyć

Ostatnie dni na giełdzie w Nowym Jorku mają dość zadziwiający przebieg, a dokładniej mówiąc chodzi o zamknięcia indeksu szerokiego rynku S&P 500. Poprzednie maksimum rocznej fali wzrostowej wynosiło 1150,23 pkt i zostało ustanowione 19 stycznia. Tymczasem w czwartek zobaczyliśmy na koniec sesji odczyt 1150,24 pkt. Rekord pobity o 0,01 pkt. Możemy uznać to za przypadek, ale w piątek dla odmiany indeksy zakończył tydzień na 1149,99 pkt. Co więcej, podobne niesamowite zjawiska obserwujemy na rynku kontraktów terminowych na indeks. Seria czerwcowa futures rośnie przez jedenaście kolejnych sesji bez przerwy już od 26 lutego.

Jak to wszystko wyjaśnić? Oprócz ulubionych spiskowych teorii dziejów należy podejść do tej kwestii też z innej strony. Kilkadziesiąt procent transakcji na NYSE jest generowanych przez tak zwany algo trading, czyli przez systemy komputerowe zaprogramowane przez speców z największych banków inwestycyjnych (nazw nie trzeba przypominać) i funduszy. W tym miejscu można pomstować na to, że te zabawy z S&P 500 wskazują na kasynowość rynków, ale w takim razie inwestor ma tylko dwa wyjścia: zrezygnować z giełdy lub próbować podłączać się do ruchów rekinów.

Wybierając drugi wariant, wciąż mamy mętlik w głowie, ponieważ nadal nie przebito szczytu w USA i poprawionego sygnału kupna nie otrzymaliśmy. Zatem pozostaje nam na taki spokojnie czekać na kolejnych sesjach. Jeśli on się pojawi, oczywista hipoteza będzie brzmiała, że wracamy do poziomów sprzed bankructwa Lehman Brothers. Nie chodzi tylko o symbolikę, ale rynki straciły równowagę z tej prostej przyczyny, że banki bez płynności są jak ryby bez wody. Z tego powodu, kiedy Lehman padł nagle nikt nie chciał pożyczać innemu bankowi pieniędzy i banki ratując się przed utratą płynności i bankructwem sprzedawały po każdej cenie wszelkie dające się spieniężyć aktywa.

Teraz rynki zdają się wierzyć, że banki nie zbankrutują, bo w razie czego amerykańskie władze (także brytyjskie i innych najbogatszych krajów) zawsze mogą sięgnąć do kieszeni podatnika i je dobrotliwie wesprzeć kolejnymi miliardami. Kryzys dotyczyć może prędzej realnej gospodarki i o nią zaczniemy się martwić, kiedy dotrzemy do zakresu z 15 września 2008 roku czyli 1192,7 -1251,7 pkt.

Niestety nie nastąpiło jeszcze wybicie nad 1150 pkt.. Kiedy to się stanie, poziom ten zamieni się automatycznie w ważne wsparcie. Tymczasem czekamy na nowy tydzień i jeśli rynek cofnie się widzimy realną groźbę utworzenia się prospadkowej formacji podwójnego szczytu, a pierwsze wsparcie widzimy na 50% zniesienia bessy na 1121,44 pkt, a kolejne mniej więcej 20 pkt niżej.

W takiej sytuacji wydaje się, że nic dziwnego, że nasz główny indeks WIG20 zatrzymał się nieco powyżej 2400 pkt. Nie za bardzo rośnie, ale i nie oddaje nic ze swojej ostatniej fali wzrostowej rozpoczętej 26 lutego. Jeśli Amerykanie wyjdą górą nad 1150 pkt, w takim przypadku faworytami do wzrostów pozostaną u nas średnie i małe spółki, ponieważ indeksy mWIG40 oraz sWIG80 przebiły swoje maksima i są relatywnie silniejsze od WIG20. Analogicznie w przypadku spadków, większa kara spotka też mniejsze spółki, więc w przyszłym tygodniu warto zachować czujność i przygotować sobie strategię obronną, a po cichu liczyć na wybicie S&P 500 nad 1150 pkt, co pociągnęłoby w górę także i nasze indeksy.

Treści przedstawione w artykule są prywatnymi opiniami autora i nie stanowią rekomendacji inwestycyjnych w rozumieniu Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 października 2005 roku w sprawie informacji stanowiących rekomendacje dotyczące instrumentów finansowych ich emitentów lub wystawców (Dz. U. z 2005 roku, Nr 206, poz. 1715). Autor nie ponosi odpowiedzialności za decyzje inwestycyjne podjęte na podstawie niniejszego artykułu, ani za szkody poniesione w wyniku decyzji inwestycyjnych podjętych na podstawie niniejszego artykułu.